დღეს,
ყველა გზები შენთან მოდიან...
გზაში, დაღლილი ფიქრები დამრჩა...
ხედავ?
ძვირფასო, ხეებს შორიდან...
ისევ ჩაუცვამთ, ხავერდის ფარჩა...
დღეს,
მერამდენე გაზაფხულია...
რაც გული, ისევ უშენოდ ფეთქავს...
ხედავ?
მდუმარე... დგას მაგნოლია...
და თითქოს, დღემდე არავის ეთქვას...
რომ,
არის წამი, დროგადასული...
და მონატრება, ასე ძლიერი...
ხედავ?
ქუჩაში მიდის წარსული...
და უკან რჩება, კვალი მშიერი...
დღეს,
მოგონებით აივსო ზეცა...
ნაცნობი ქუჩა, შენი ფერებით...
გახსოვს?
მე, მაშინ, ეგ გული მეცვა...
ეგ გული,
დამაქვს ახლაც ხელებით...
დღეს ახლა,
ისევ იმ დღეებს ვნატრობ...
როს გადაკვრია აწმყოს ბინდივით...
ხედავ?
ქუჩაში დამტოვე, მარტო...
მე კი,
გარდასულ დღეებს მივტირი...
ზვიად კეჭაყმაძე
No comments:
Post a Comment