Wednesday, April 9, 2014

შენი ხმით მესმის ყველა ლოცვა, შენი ფერი აქვს სივრცეს....

ჩამოგიჯდები სასთუმალთან,
ღამეს გავუთევ სიზმრებს,
იქნება რამემ შეგაშინოს,
ძილი დაგიფრთხოს ვინმემე.

ისევ უჩუმრად გიდარაჯებ,
თითქოს ჩვილი ხარ ისევ,
მერე უსიტყვოდ მოგიყვები
ჩემს სურვილებს და ფიქრებს.

და ყოველ ღამე მე შენს გვერდით
ასე ვიქნები ვიდრე-
სანამ ვსუნთქავ და სული მიდგას,
მე დაგითბილავ სიზმრებს.
...................

შენს ხელიგულებს გეფიცები,
შენს პაწაწინა თითებს,
შენი ხმით მესმის ყველა ლოცვა,
შენი ფერი აქვს სივრცეს....

Sunday, April 6, 2014

შურიანი წვიმა


ახლა ღრუბლებიდან არ ცრის,
მაგრამ შეწყვეტილი წვიმა
წუხელ გალუმპული ცაცხვის
სველი შტოებიდან ცვივა...
წამლის წვეთებივით ჩემში
კირავს, აკოწიწებს ბზარებს,
წვეთებს გავუწოდე პეშვი,
როგორც წუთისოფლის მგზავრებს.
წარბის შეურხევლად წყნარად
ვდგევარ გაშვერილი ხელით,
სველი შტოებიდან წამლად
წვეთის ჩამოვარდნას ველი.
ხეზე მოდარაჯე ელდა
უცებ ააფეთქებს კვირტებს,
ვიღაც მოქალაქე დგება,
ხელში შაურიანს მიგდებს.
თითქოს გადმომასხეს წყალი,
თვალი გავახილე მაშინ...
ასე იაფია წამით
თავის დავიწყება ხალხში?

                              ოთარ ჭელიძე