შენი მზერის უნდა ალერსი,
მაგრამ,მითხარი,
სად გავექცე
ეჭვებს ალესილს!
ან ფიქრებს,
ასე თავხედად რომ
შემომეჩვია,
გრძნობას რომ მიფრთხობს,
მოგონებებს წასალეკად
რომ შეესია!
ან გულს რა ვუყო,
რომ არ უნდა მეტის მოთმენა,
რომ გაჯიუტდა,
აღარ უნდა შენი მოშვება!
რა ვუყო სხეულს,
სულს რომ ასე აჯანყებია,
და მონატრებას
რომ უკრძალავს
ფიქრებს ვნებიანს!
რა ვუყო გრძნობას,
ოცნებებს რომ ზურგი აქცია
და მელოდრამა
ბოროტ ზღაპრად
გადააქცია!
მარტო თვალები დარჩნენ
მხოლოდ შენი ერთგულნი,
მხოლოდ მათ უნდათ
შენი მზერის
იყვნენ მეგზური!
No comments:
Post a Comment