დედა,
მუხლზე სული შემიბერე,
ეზოში ხელი მკრეს, დავეცი.
თოვლზე დახატული ბაჭია
ჩემი ბავშვობისკენ გაიქცა.
დე,
შენი პატარა გოგონა
ახლა სევდიანი ქალია,
იმდენჯერ დაუშვა ხელები
უღონოდ... იმდენის ვალი აქვს...
დე,
შენ ხომ იცი რა ძნელია,
ყოველთვის იარო სწორი გზით...
გამიშვით, რომ გზები ამებნეს
და იქნებ ბედისწერაც მოვიდეს...
დე,
შენი პატარა გოგონა
ახლა სულდაღლილი ქალია.
No comments:
Post a Comment